Uit de kranten vlak voor de oprichting van de Dorpsgemeenschap Vierhouten:
10 december 1964
In Vierhouten heerst een ontevreden stemming. Men gaat er hier en daar nogal
te keer. Dat komt, zeggen de Vierhouters, omdat ons dorp er maar zo’n
beetje bijhangt. We worden stiefmoederlijk bedeeld. De gemeente heeft de laatste
jaren totaal geen belangstelling voor Vierhouten gehad. De bevolking loopt terug.
De kleuterschool is al onder het minimum aantal kinderen beland. Aan de wegen
wordt gewoonweg niets gedaan, enz.,enz. Men klaagt er steen en been.
"De gemeente behoort aan de wensen van de bevolking tegemoet te komen;
hier doet de gemeente alles om elk initiatief van de bevolking dwars te zitten",
zei een ingezetene van dit dorp. Al jaren geleden is er beloofd wat aan de wegen
te doen. Men belooft maar en men doet niets. "Je krijgt van het gemeentehuis
niet eens antwoord !"
De Vierhoutenaren menen nu, dat het verstandig zou zijn om een dorpsgemeenschap
te stichten. Men roept de Vierhoutenaren op om als een man deze dorpsgemeenschap
te gaan steunen ! Op 11 december (dus morgen !) zal in het dorpshuis des avonds
een vergadering worden gehouden. We hebben zo het vermoeden dat het er daar
lang niet mals zal toegaan…
Vooral de wethouders schijnen het gedaan te hebben. Zij hebben toezeggingen
gedaan, aldus enige woordvoerders, die ze niet konden volbrengen. Toen wij dezer
dagen een gesprek hadden met een paar Vierhoutenaren, maakten zij zich zo kwaad,
dat we maar liever niet herhalen wat er werd gezegd !
Moet het dorp eerst klaar zijn ?
In aansluiting op het bovenstaande betreffende de grote vergadering van morgenavond,
vernemen wij later nog het volgende: Het schijnt een biezonder belangrijke vergadering
te worden, waar men veel hoge persoonlijkheden verwacht.
Zo verwacht men o.m. verschillende raadsleden en andere belangrijke personen
uit de politieke wereld. Verder zouden naburige plaatsen, waar een soortgelijke
vereniging als men nu wil oprichten is, aanwezig willen zijn, teneinde het bestuur
van de Stichting Dorpshuis in haar plannen te steunen.
Biezonder frappant was wel, dat donderdagmorgen het wegenbouwbedrijf Bruil onverwacht
begon om de modderrommel nabij het Dorpshuis op te ruimen.
Dat kan verschillende oorzaken hebben.
Of men wil voor de vergadering een goed parkeerterrein hebben, of men is zo
met het lot van het dorp begaan, dat men morgenavond met nog meer verrassende
dingen komt. Al met al, het Dorpshuis zal wel te klein blijken om ontwaakt Vierhouten
in zijn geheel op te vangen.
11 december 1964
Boeren, burgers en buitenlui zijn vrijdagavond j.l. naar bet Dorpshuis
gekomen om te protesteren tegen bet feit, dat Vierhouten door de gemeente stiefmoederlijk
werd bedeeld en verder om een Dorpsgemeenschap op te richten, een Dorpsgemeenschap
die krachtig voor de belangen van bet dorp op zou kunnen komen.
De heer L. W. Hooghordel heette de talrijke aanwezigen welkom, in het biezonder
Weth. v. d. Zande en de raadsleden Hendriksen (P. v. d. A.) en Hiddink (Gemeentebelang).
Wij laten de noodklok luiden, aldus de heer Hooghordel, omdat ons dorp veranderd
en verouderd. Er worden bijna geen huizen gebouwd. Na de oorlog is er slechts
één huis door de gemeente gezet. Wel in de vrije sector is er
gebouwd. Maar daar hebben de dorpelingen niets aan. Velen trekken weg.
Het bestaan van de kleuterschool komt in gevaar. Ook de lagere school zou binnenkort
wel eens een éénmansschool kunnen worden. Telkens hebben wij aangeklopt
over de verharding van de wegen. Maar er komt niets van. De tanks maken het
dorp tot een modderpoel en het dorpsweitje is geheel vernield.
De gemeente doet beloften, maar er gebeurt niets, Soms kregen we niet eens bericht
terug. Bij het Dorpshuis is de situatie wat modder en water betreft tragisch.
Op de Tongerenseweg lopen geregeld auto’s vast. De Plaggeweg en de Waskolkweg
zijn onbegaanbaar. De buitenwijken zijn vrij wel onverlicht.
Op de Niersenseweg is het stikdonker.
Ook wij willen graag riolering hebben, in de eerste plaats voor de afvoer van
het hemelwater. Ook het vuilnisprobleem moet worden opgelost. Vierhouten is
steeds het stiefkind geweest. Een onlangs aangelegd plantsoentje lijkt wel een
gootsteenborstel. De gemeente laat Vierhouten links liggen. Dat bemerkte men
ook toen de nieuwe burgemeester werd ingehaald. Het wordt tijd dat men eens
weet, dat Vierhouten nog bestaat en dat het ook wil blijven bestaan. Tenslotte
deelde de heer Hooghordel nog mede, dat zojuist de tanks weer een groot nieuw
stuk hei hadden vernield. De militairen hielden zich niet aan de voorgeschreven
route.
De heer v. d. Zande verdedigde het beleid van de gemeente, voor zover
dit mogelijk was. Hij zette uiteen hoe de gemeente steeds eerlijk probeerde
het aantal huizen dat men mocht bouwen, te verdelen over het aantal woningzoekenden.
In Vierhouten schijnen niet alle woningzoekenden zich als zodanig bij de gemeente
te hebben opgegeven.
Het komende jaar zal er weer een blokje van twee woningen worden gebouwd. De
gemeente heeft in Vierhouten echter vrij wel geen grond. Men zal deze huizen
nu op de speelplaats moeten bouwen. De heer v. d. Zande hoopte, dat Vierhouten
haar dorpsgemeenschap zou krijgen. Misschien dat het dan zou gelukken in samenwerking
met de gemeente aan grond te komen. Over het wegenprobleem zei de wethouder,
dat toevallig juist de weg bij het Dorpshuis verhard was.
Dit had natuurlijk niets te maken met de huidige protestvergadering. De gemeente
kan er niets aan doen, dat de tanks die van Oldebroek naar Nunspeet moeten rijden,
door Vierhouten komen. De omlegging van de tankroute, n.l. te noorden van Vierhouten,
stuit op moelijkheden. Een particulier wenst geen afstand van de benodigde grond
te doen.
De riolering moest wachten op een oplossing betreffende de tankweg. De Plaggeweg
en de Waskolkweg zouden binnenkort worden verbeterd. Spr. hoopte in 1965. Nu
de dorpskommen zijn afgewerkt, gaat men beginnen met de verlichting van de buitenwijken.
Inderdaad hadden de kleine buurtschappen nog geen kennis gemaakt met de nieuwe
burgemeester, maar dit zou zeker spoedig gebeuren.
De heer Hendriksen had bezwaren tegen het plan een dubbele woning op het voetbalveldje
te zetten. En de heer Hiddink wees erop, dat men hier met een erfenis van fouten
en beloften was blijven zitten. Vierhouten, Elspeet en Hulshorst zijn inderdaad
achtergesteld. Er is hier veel te veel beloofd en niet nagekomen.
In Ermelo waren de landbouwwegen vaak prachtig, vergeleken bij die in dit gedeelte
van de gemeente. Wat de plantsoenen betreft: in Ermelo wordt nu weer voor f
25.000,- aan plantsoenen uitgegeven. In het Nunspeetse deel van de gemeente
niets. De heer Hendriksen en hij hadden vaak genoeg aandacht gevraagd voor Vierhouten
en de buurtschappen.
Diverse personen maakten nog op- en aanmerkingen. Zo waren er klachten over
’t Frusselt, waar ook telkens auto’s moesten worden uitgegraven.
Lichtpunten werden stukgegooid en nooit weer gemaakt. De Reelaan was verhard
met grote keien, hetgeen levensgevaarlijk was. Lantaarnpalen lagen daar, zonder
dat ze geplaatst werden, al twee maanden. Een nieuwe ingezetene maakte de opmerking,
dat hij het een schande vond, zoals Vierhouten er bij lag.
Andere klachten waren, dat er bij sneeuwval eenvoudig niet met de sneeuwploeg
op de buitenwegen werd gereden. En dat er onvoldoende zand werd gestrooid, wanneer
de wegen glad waren.
Na een korte pauze waarin door het Dorpshuis een kop koffie werd aangeboden,
werd besloten een Dorpsgemeenschap te stichten. In het voorlopig bestuur werden
gekozen de heren T. van Maanen, W. v. d. Top, W. van Herwaarde, G. Hendriks,
Gerrit Mulder, J. v. d. Spek, L. W. Hooghordel.
De bestuursfuncties zullen in onderling overleg worden verdeeld.
11 december 1964
VIERHOUTEN. Vierhouter humor…… Op de oprichtingsvergadering
van de Vierhouter Dorpsgemeenschap was de stemming niet bijster opgewekt, daarvoor
zitten de Vierhouters te veel in de zorgen. Toch heeft de humor – al was
het dan ook wat wrange – de bewoners van dit landelijke dorp niet verlaten.
We hoorden een Vierhouter tegen een ander zeggen: "Man, wat wordt je toch
dik !" Het antwoord kwam direct: "Dat is allemaal opgepropte modder
!" en de dikke sloeg zich op de welgeschapen buik.
Een andere Vierhouter hoorden we zeggen: "Riolering is hier in Vierhouten
niet nodig.
We hebben immers al een bovengrondse riolering !
Ondanks de oprichting van de Dorpsgemeenschap bleef de gemeente slecht meewerken
als het ging om de belangen van Vierhouten (wat dat betreft is er anno 2004
nog weinig veranderd !!!). Dat de gemeente een houding had (en heeft) van: "Het
is toch maar in Vierhouten" blijkt wel uit de volgende ingezonden
brief in de krant van Willem van den Top, bestuurslid van de Dorpsgemeenschap
Vierhouten.
24 juni 1965
De volgende ingezonden brief over Vierhouten staat in de krant:
Geachte Redaktie
Gaarne zag ik onderstaand ingezonden stukje opgenomen in uw blad.
HET IS TOCH MAAR IN VIERHOUTEN.
De noodklok luidt nog steeds in Vierhouten, want Vierhouten is nog steeds het
vergeten dorp. Ja, want er is met een paar dagen regen geen droog plekje te
vinden op de Elspeterbosweg en de Nunspeterweg in het dorp.
De Plaggeweg wordt geregeld zgn. "bijgehouden", doch is met een dag
regen onbegaanbaar en met droogte eveneens door mul zand en stof. Met de Waskolkweg
is het precies hetzelfde. De Hertlaan en de Reelaan bevinden zich nog steeds
in een ergerlijke toestand. Men valt over een partij ingewalst puin, maar och,
hobbel maar aan mensen, het is toch maar in Vierhouten.
De Bundersweg werd opgeknapt met afval, van misschien een grintweg uit Nunspeet
waar nu een asfaltweg is gelegd. Nu, ik geloof, dat de omwonenden er al blij
mee zijn, want och, het is toch maar in Vierhouten.
De plantsoentjes zijn ook opgeknapt. Ja, want ze zijn nu veranderd van gootsteenborstels
in W.C.-borstels . Het zal misschien een beetje stinken, maar och, het
is toch maar in Vierhouten.
Het weitje in de kom van Vierhouten verkeert nog steeds in een ergerlijke toestand.
Een prachtig plan van de Dorpsgemeenschap voor de verfraaiing en wat zeer weinig
kosten moest, werd prompt van de hand gewezen. Het was toch maar in
Vierhouten.
Wat de Elspeterbosweg en de Nunspeterweg betreft: Dat ze verbreed zullen worden,
blijft nog steeds bij plannen. Het moderne verkeer moet zich hier maar door
zien te wringen. Ook de tankroute gaat hier nog steeds langs, als daar dan nergens
een weg voor te vinden is, kan toch zeker de Elspeterbosweg worden verbreed.
Ja, er zijn wel plannen, maar och het is toch maar in Vierhouten.
De Waskolkweg zal nu verhard worden (zegt men). Maar waarom niet met dezelfde
moeite meteen de Plaggeweg, de Reelaan en de Hertlaan ? Het zijn toch maar kleine
stukjes ? In Nunspeet kijkt men ook niet op een weg meer of minder. Nunspeet
wordt volop in ’t nieuw gestoken en ik gun het Nunspeet van harte, maar
moet Vierhouten steeds in afgedragen kleding blijven rondlopen ?
Wij horen toch ook bij de gemeente Ermelo ? Ja, je voelt het echt aan: het
is toch maar in Vierhouten !
De Dorpsgemeenschap was destijds zeer verblijd met het werkbezoek van onze nieuwe
Burgemeester. We voelden wel dat hij echt met ons te doen had en het zich zo
erg niet had voorgesteld. Je zag de toekomst toen weer wat hoopvoller in, maar
het is al weer zo lang geleden en je hobbelt maar weer verder in Vierhouten.
Je maakt een rondje over het ongelijke puin van de Hertlaan en de Reelaan en
je denkt bij jezelf ach, ik zit toch maar in Vierhouten.
Je woont in Vierhouten. Ze noemen het toch de parel van de Veluwe ? Maar datzelfde
Vierhouten wordt steeds meer verwaarloosd.
Ja zeker, Vierhouten heeft nu wel z’n Dorpsgemeenschap en die luidt nog
steeds de noodklok, maar dit werk is dermate zwaar, dat ze de steun en hulp
van ons allen nodig heeft.
Dus een ieder make zijn spandoeken en leusen klaar, opdat we allen tesamen een
grote aktie kunnen beginnen.
Vierhouten kan en mag niet langer het vergeten dorp der gemeente Ermelo blijven
!!!
U, geachte Redaktie, hartelijk dank voor de plaatsruimte.
W. VAN DEN TOP.
Vierhouten, Nunspeterweg 26.
De uitspraak "Het is toch maar in Vierhouten" is ook anno
2004 nog verbazingwekkend actueel.
De Dorpsgemeenschap heeft in de loop der jaren verschillende dingen bereikt,
zoals het omleggen van de tankbaan, verharding van wegen in Vierhouten, riolering,
woningbouw en nog diverse andere zaken.
Op 3 oktober 1985 werd de "Dorpsgemeenschap Vierhouten" samengevoegd
met de "Stichting Dorpshuis" en ontstond de huidige "Vereniging
Dorpsgemeenschap Vierhouten". De Dorpsgemeenschap werd opgericht om (zoals
in de statuten staat) de belangen van het dorp Vierhouten te behartigen, alsmede
de sociale en culturele ontwikkeling van de bevolking te bevorderen. Mede daartoe
exploiteert de vereniging het Dorpshuis Horsterhoek, de plek waar vele verenigingen
samenkomen en regelmatig activiteiten worden georganiseerd. Alle Vierhouters,
jong en oud, hun leven lang hier wonend of net nieuw binnen gekomen, kunnen
elkaar in het dorpshuis ontmoeten en daar elkaar vinden bij hun gezamenlijke
interesse.
Het bestuur van de Dorpsgemeenschap
Vierhouten bestond in het jubileumjaar 2004 uit:
Gerda Hooghordel (voorzitter)
Henk van Vliet (secretaris)
Jet van Maanen (penningmeester)
Ans Pluim (ledenadministratie)
Wilco van den Top (algemeen, website)
Bert de Jong (algemeen)
Bernadette Witteveen. (verkeer)
Wist u trouwens dat er na 40 jaar weer een Hooghordel, Van den
Top en Van Maanen in het bestuur van de Dorpsgemeenschap zitten ?
Dat de Dorpsgemeenschap nog altijd nodig is is de laatste jaren helaas maar
al te duidelijk geworden.
Zolang de belangen van Vierhouten in het gedrang komen zullen wij blijven bestaan.
Dus op naar de volgende 40 jaar !